نه تنها ما نبايد زير بار آنها برويم ، بلكه آنها هميشه بايد بندگى ما كنند ! آنها پيامبران را متهم به برترى جويى و سلطه طلبى مىكردند در حالى كه خودشان بدترين سلطه جو بودند و آثار اين خوى زشت در اين گفتارشان به خوبى نمايان است . به هر حال با اين استدلالات واهى به مخالفت با حق بر خاستند « و موسى و هارون را تكذيب كردند و سرانجام همگى هلاك و نابود شدند » و ملك و حكومتشان بر باد رفت ( * ( فَكَذَّبُوهُما فَكانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ ) * ) . و سرانجام به اين ترتيب دشمنان اصلى بنى اسرائيل كه سد راه دعوت موسى و هارون بودند از ميان رفتند ، و دوران آموزش و تربيت الهى بنى اسرائيل فرا رسيد . در همين مرحله بود كه خداوند تورات را بر موسى نازل كرد و بنى اسرائيل را به انجام برنامه‌هاى آن دعوت نمود ، چنان كه در آخرين آيه مورد بحث مىفرمايد : « ما به موسى كتاب آسمانى داديم تا بنى اسرائيل در سايه آن هدايت شوند » ( * ( وَلَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ) * ) . قابل توجه اينكه در آيات گذشته در مرحله مبارزه با فرعونيان سخن از موسى و برادرش هارون در ميان بود ، و تمام ضميرها به صورت تثنيه آمده ، ولى در اينجا كه سخن از نزول كتاب آسمانى است تنها از موسى بحث شده ، زيرا او پيامبر اولوا العزم و صاحب كتاب و شريعت تازه بود ، بعلاوه هنگام نزول تورات او در كوه طور بود و برادرش هارون در ميان جمعيت بنى اسرائيل باقى ماند ( 1 ) .

--> ( 1 ) در باره موسى ( ع ) و چگونگى مبعوث شدن و شرح مبارزاتش با فرعون و فرعونيان بحثهاى مفصلى در جلد ششم ( ذيل آيات 103 تا 162 سوره اعراف ) و در جلد سيزدهم ( ذيل آيات 8 تا 97 سوره طه ) داشتيم .